Czas na wagę ciężką

sport

Na serio martwię się o Antonio Conte, który jest w pewien sposób paranoi. Lecz on wszędzie widzi wrogów, szpiegów, zazdrośników, zdrajców oczekujących na jego miejsce. Potrzebujących go strącić z wieży, na jaką się wdrapał również w niej rozgościł. Kopią dołki, rozpuszczają plotki, sieją ferment. Na przykład taki Fabio Capello. Wprowadził na teren/ring Conte, a ten podniósł ręce, zacisnął pięści i ruszył na przeciwnika.

Pierwszy atak don Fabio przypuścił, krytykując krewkiego Antonio za zorganizowanie karnego treningu nazajutrz po remisie w Weronie. Drugi raz wystrzelił, kiedy stwierdził, że marna konkurencja w Części A nie pozwala Juventusowi zdobywać najwyższych głów w Europie. To zaraz istniałoby więcej wytrzymałość napiętych nerwów Conte i uzyskałem starszego „kolegę” po fachu pod obcas. Kazał zainteresować się śmierdzącymi rzeczami w Rosji, i nie szukać problemów tam, gdzie ich nie tworzy także nie było, stanowi w lokalu Starej Damy. Generalnie Capello miał spadać, gdyż w przeszłości dla Juventusu nie zrobił niczego gładkiego i Conte jego drużynę zapamiętał nie z początku dobrej gry, ale dwóch odebranych tytułów mistrzowskich.

Kiedy padły te zapewnienia w telewizyjnym wywiadzie, to ludzie słuchający musieli wstrzymać wypoczynek oraz osiągnąć wielkie oczy. Więc stanowiło kiedy możny prawy sierpowy, którym Conte trafił się we własną szczękę. Autonokaut. W bitwie na określenia zaś w ochronie swoich funkcji poświęcił dobre imię klubu. Ponieważ zabrzmiało toż właściwie, jakby urbi ed orbi ogłosił, iż zgadza się z opiniami po calciopoli, ponieważ coś właśnie istniałoby na sytuacje. A jednak żaden juventino, łamany kołami oraz inspirowany innym torturom, tego nie przyzna. Conte przeholował. Zapalczywość powiodła go na manowce. Zapędził się tak, jak wtedy wynosił w systemu Jose Mourinho, który naszego czasu wygarnął piłkarzom Interu, iż ważne mistrzostwo zdobyli przy zielonym stoliku, drugie, bowiem nie mieli konkurencji, trzecie w poprzedniej chwili a iż są gównianą drużyną. Conte jak Mourinho wszędzie wietrzy spiski i uważa, iż cały świat sprzysiągł się przeciwko niemu. Iż cały glob nie ma nic innego do roboty tylko go zniszczyć.

Nawet przyznając, iż Capello przyznał się prowokacji, to Conte zareagował na nią w wyraźny sposób. Mowa o wielkich częściach, wiec nich będzie zdrowe porównanie. Zachował jak Zinedine Zidane rozjuszony przez Marco Materazziego.

Samym z materiałów pobocznych całej sprawy jest danie naprzeciw siebie Juventusów z 2006 i 2014 roku. Luciano Moggi powiedział, że w 10 konkursach na 10 opracowana poprzez niego drużyna pokonałaby tą (chyba wziął także pod opiekę, że to on by wyznaczył obsadę sędziowską) i że inna drużyna chodziła do całkiem innej, rozumie się samo przez się, wyższej jakości. Postanowiłem przyjrzeć się pytaniu oraz według własnego sumienia rozstrzygnąć spór.

Gianluigi Buffon – Gianlugi Buffon

W współczesnym wypadku propozycja jest dla mnie prosta. Buffon się nie starzeje, a skoro już to w wygodnym stylu. Z grubym przekonaniem stawiam znak równości między 36-letnim Buffonem a tym mniejszym o osiem lat. 1:1.

Gianluca Zambrotta – Stephan Lichsteiner

Przy tej parze poruszają się problemy. Zambrotta w kolejnym czasie prawdopodobnie wpadłem na szczyt swojej funkcje, co potwierdził na mistrzostwach świata w Niemczech. Był rzadki we wszelkim co prowadził, choć liczby o jego wkładzie w grę ofensywną milczą. Gole strzelał od wielkiego święta. Co innego Lichsteiner, który w ostatnim czasie przechodzi samego siebie. Szwajcar istnieje właśnie silny, jak mało kto wierzył, iż że być, a do najłatwiejszej wersji Zambrotty mu brakuje. 2:1.

Lilian Thuram – Leonardo Bonucci

Pewność oraz regularność kontra nieprzewidywalność oraz wielu fantazji. Lubię styl Bonucciego, ale jakoś tak się dzieje, że gdyby Juventus traci gole, to zwyczajnie on macza w obecnym palce. Kiedy słychać narzekania na dekoncentrację w defensywie, która drogo kosztuje, to podstawowy do tablicy organizowany jest Bonucci. Thuram był zainteresowany od wyjścia z autokaru do wejścia pod prysznic. 3:1.

Fabio Cannavaro – Andrea Barzagli

Zasługą Capello było przekwalifikowanie Cannavaro z grup – znacznie ciekawy obrońca do grupie – fuoriclasse. Barzagli dzięki Conte awansował z grupy zapomnianych oraz nielubianych na wymiar 1 w świata. Jednak pomiędzy nimi taka różnica jak między klasą światową a reprezentacyjną. 4:1

Giorgio Chiellini – Giorgio Chiellini

Z nim odwrotnie niż z Buffonem. Czas podziałał na jego korzyść. Osiem lat temu sporo obiecywał, dziś obietnice z nawiązką spełnił. 4:2

Mauro Camoranesi – Arturo Vidal

Uwielbiałem Camoranesiego, jego myśl tworzenia w dryblingi, slalomy między obrońcami, dośrodkowania i naukę tworzenia wielkiego widowiska nawet bez docierania do konkretu (gola). A Vidal to przede każdym konkret. Capello żebym go podziwiałem i wydobył mu zajęcie na boisku. Żyć może kosztem Camoranesiego (umówmy się, że w ostatniej przyjemności pomijamy niuanse taktyczne). 4:3

Patrick Vieira – Paul Pogba

Mistrz i uczeń. Uważam, iż jak piłkarz Pogba stanowi ogromniejszą wersją Vieiry, który na pewno zawierał majątek z wojownika, więcej charyzmy i dobrze uwag. Stawiam natomiast na krystaliczny talent. 4:4

Emerson – Andrea Pirlo

Capello jak nikt inny cenił Emersona, żyć prawdopodobnie po Dundze najlepszego taktycznie z Brazylijczyków. Owszem umiał dużo, świetnie spinał poszczególne formacje, posiadał cechy lidera, ale Pirlo uważa wtedy wszystko plus dużo dużo. 4:5

Pavel Nedved – Kwadwo Asamoah

Drugi taki jak Czech szybko się nie urodzi. Więcej tłumaczyć prawdopodobnie nie trzeba. 5:5

Zlatan Ibrahimović – Carlos Tevez

Ibra w liczbom okresie w Juventusie pokazywał się wielkiego futbolu, w kolejnym pokazał jak pojętnym jest uczniem. Zaczął przerastać wszystkich o osobę, przerastałby oraz Teveza (z dodatkowej części – dobrze by się uzupełniali). 6:5

David Trezeguet – Fernando Llorente

Dwie strzelby. Bardzo podobni, efektywni oraz dobrzy. Między nimi remis. 7:6.

Nieznacznie wygrywa więc drużyna z 2006 roku. W takim razie pierwsze stanowienie dla sukcesie być zapewne byliśmy trenerzy. Pomimo tego, kto był/jest przyjaźniejszy dla Juventusu: Capello czy Conte nie wybieram się rozstrzygnąć.

Możliwość komentowania jest wyłączona.