Dostał łomot!!

sport

Szła do Izraela po medal. Złoty lub srebrny, w najciemniejszym razie brązowy. Przed turniejem wygrała dziewięć meczów z urzędu a wszystkie do niczego. Dostała zaś reprezentacja Anglii do lat 21 takie manto, iż jej piłkarze nie rozumieli gdy się nazywają. Najpierw bowiem zlali ich Włosi, i następnie Norwegowie. Tak dlatego jeszcze przed trzecim meczem w klasie, (też przegranym, z właścicielami finałów mistrzostw Europy) młodzi Anglicy nie byliśmy obecnie żadnych możliwości na sukces do ważnej czwórki. Oraz rozpoczął się lament. Gromy spadły na trenera Stuarta Pearce’a, ale też oderwało się działaczom Football Association oraz Polityk League. Skoro nie mogli Wyspiarze wygrać w Izraelu w najliczniejszym składzie, ponieważ wybór miała natomiast jest – jak zwykle – dorosła reprezentacja Anglii.

O powoływaniu na mecze młodzieżówki, choćby dopiero na te najważniejsze, takich piłkarzy jak Jack Wilshere z Arsenalu czy Danny Welbeck z Manchesteru United selekcjoner Pearce przestał marzyć już dość dawno. Obaj ponieważ są przypisani do kadry Roya Hodgsona (wcześniej do grupy Fabio Capello), zadomowieni w niej, dlatego ich grę w U-21 władze FA uznałyby za krok wstecz w ich zawodniczej karierze. Zresztą zarówno Wilshere, jak również Welbeck kończyli sezon kontuzjowani, więc i właściwie nie stanowiło o kogo kruszyć kopie. Tylko o Jacka Rodwella z Manchesteru City, Aleksa Oxlade’a – Chamberlaina z Arsenalu oraz Phila Jonesa z MU sprawdzałem trener walczyć. I się nie udało, bo dorosła reprezentacja Anglii grała akurat towarzyskie wpadnięcie w Brazylii i wspomnianego tercetu Hodgson bardzo potrzebował. Płaci się jednak, iż nic nie występowało na ścianie, aby po konkursie na Maracanie wspomniane trio dołączyło do znajomych z U-21, zwłaszcza, iż pierwszy mecz finałów ME do lat 21, z Włochami, rozgrywano trzy dni później. To zasada, że Jones działał z „Canarinhos” pełne 90 minut, jednak już Oxlade – Chamberlain tylko pół godziny (za to kupił bramkę), a Rodwell tylko kilka sekund. O przemęczeniu ligowym sezonem zaś mowy właściwie być nie mogło, ponieważ w prywatnych klubach żaden spośród nich nie należał do zawodników, którzy na boisku spędzili wiele czasu.

I mam, iż ważna reprezentacja jest najistotniejsza, że prezentuje w układach, umownie nazywanych „Under” – z lat 14 do 21, powinna przygotowywać do występów w dużej kadrze. Zastanawiam się jednak ponad tym, czy nie po to realizuje się w akcjach rangi mistrzostw świata lub Europy, by nie wysyłać tam najlepszych w świecie piłkarzy w określonej grup wiekowej. Tymczasem daje się, że na taki czempionat jedzie tzw. drugi garnitur. I zatem szkoleniowcy ligowych zespołów odradzają podopiecznym wkład w takich turniejach (ponieważ wakacje i powinien odpocząć przed sezonem, ponieważ można złapać kontuzję), zaś to organizacje krajowej federacji uznają, iż kiedyś już awansowałeś do samodzielnej reprezentacji, wtedy nie powinieneś zawracać sobie głowy jakąś młodzieżówką. Wzięcia się w ostatni technika walki o medal w środowisku rówieśników i – moim przekonaniem – wyrządza młodemu piłkarzowi krzywdę. Oraz celują w ostatnim zwłaszcza w Anglii. Jak chcieliby mieć wyniki w młodzieżowej piłce, tylko gdy przychodzi co do czego, wtedy ostatnich najodpowiedniejszych trzymają w budynku i wpłacają na duży futbol. I ja nie wierzę, że w końcach ME czy MŚ do lat 21 taki zawodnik nie może wziąć doświadczenia, pokazać się czegoś, tak toż jak nie myślę w współczesne, że dla piłkarza, który obecnie pierwszej reprezentacji kraju zasmakował, taki turniej to obraza czasu. Juan Mata, na przykład, debiutował w dorosłej reprezentacji Hiszpanii w 2009 r., kilka miesięcy później na mundialu w RPA został mistrzem świata, by 2011 roku zdobyć złoty medal w… mistrzostwach Europy do lat 21. Lub taka organizacja w zdobywaniu laurów gwieździe Chelsea w czymś przeszkodziła?

Ale Wyspiarze posiadają oraz inne „młodzieżowe” zmartwienia. Otóż komercyjny oraz fizyczny sukces Premier League sprawił, iż dziesiątki zagranicznych gwiazd świecących na jej stadionach najzwyczajniej w świecie blokują znaczenia w składach najzdolniejszym angielskim piłkarzom. W ubiegłym momencie w Premier League wystąpiło zaledwie 35 zawodników z Anglii, jacy nie ukończyli 21 lat, a większość spośród nich a tak grała tylko tyły. W Manchesterze City, Chelsea, Stoke, Wigan i Swansea nie było żadnego takiego piłkarza! To najkrótsze takie statystyki w pięciu czołowych ligach Europy. Tak to nic dziwnego, iż ponad połowa podopiecznych Pearce’a podczas finałów ME w Izraelu albo wykonywa na zapleczu ekstraklasy, lub jest do klubów niższych lig wypożyczona. Może a w bieżącej sprawy należy się bardziej dziwić tej dobrej serii dziewięciu zwycięskich meczów bez straty gola, niż łomotowi, jaki Anglicy dostali dziś w Izraelu.

Możliwość komentowania jest wyłączona.