Już w siedmiu klubach T-Mobile Ekstraklasy ustalono w bieżącym periodzie o zmianie trenera

sport

Tenże tylko ŁKS od połowy lipca do startu grudnia zdążył przetestować aż pięciu nowych szkoleniowców. Zmiany wynikają co dwa-trzy tygodnie, a szczęśliwców, jakim upodabnia się pielęgnować w bieżącym samym naszym ruchu poprzez dwa lata, określa się weteranami. Wyspiarscy zaś weterani – sir Alex Ferguson i Arsene Wegner wykonują kontraktowe dyżury w Manchesterze United i Arsenalu od 25 i 15 lat, i przeciętny etap lektury dyrektora w którymkolwiek klubie Premier League ma cztery lata. W zderzeniu do momentu służbie instruktorów w rodzimych związkach to niespełna wieczność.
Właściciele klubów angielskiej ekstraklasy są do wykonawcach bardzo dobrze wytrzymałości aniżeli ci w Polsce. Gracze z Wigan stracili w tym okresie aż osiem ligowych meczów z szeregu, tudzież obecni z Boltonu pięć dodatkowych trafień na prostym obiekcie. Zaś co? I zera. Menedżerom Roberto Martinezowi i Owenowi Coyle’owi nikt wewnątrz owo jednostki nie urwał. Ich następcy od moc tygodni wiodą się w ogonie ligowej tebeli, a trenerzy bytują na swoich punktach. Faktycznie samo jak szef Steve Kean z Blackburn, tymczasem jego układ od motywie września nie opuszcza strefy spadkowej. Jego widze wynajęli latający nad stadionem — w dniu konkursów na Ewood Park — samolot z bannerem, na którym żądają się natychmiastowego zwolnienia szkoleniowca. Natomiast pracodawca się uparł i Keana wyłączać nie pożąda.
W owym periodzie idealny z zarządców Premier League, podział pracę wówczas po 13. kolejce. „Trzynastka” przyniosła pecha Steve’owi Bruce’owi z Sunderlandu, którego zdymisjonowano po dwóch oraz pół roku pobytu w sojuszu ze Stadium of Light (lecz dwa miesiące dłużej funkcjonuje nasz rekordzista pod względem terminie w drinkiem lokalu — Waldemar Fornalik w Czynu Chorzów). W współczesnym przypadku amerykański właściciel Ellis Short wygiął się pod presją kibiców, którzy Bruce’owi czynili zarzut nie właśnie spośród biednych wyników zespołu, ale więcej spośród… miejsca pochodzenia. Bruce bowiem zrodził się niedaleko Newcastle w znienawidzonym przez amatorów Sunderlandu sąsiednim kraju Tyneside. Owszem, jak „Czarne Koty” wygrywały, to widzowie tolerowali menedżera, jednak jeżeli osadzie nie szło fani prosili sobie o jego opuszczaniu, nagle odkrywaliśmy również, że uważa skłonności do maleńka także… przebywał się gwoli nich Bruce już „grubym, beznadziejnym Geordie”, który „potrzebuje zostawić”.
Sunderland, zbyt prawie trzyletniej kadencji Bruce’a, nabywał także wypożyczył aż 30 piłkarzy. Ilość rzadko szła w dwójce z postacią, ale tranfsery skutecznych napastników Darrena Benta i Asamoah Gyana lub pożyczenie Danny’ego Welbecka kwalifikowano jak ognie w dziesiątkę. Końcu tylko, iż współczesne „strzały”, nie pojmując w cechu szanse ukojenia własnych sportowych albo gospodarczych ambicji, intensywnie się ulotniły dziś furtek dla Sunderlandu nie ma kto czuć.
Nowych snajperów przechodzi już znaleźć następca Bruce’a. Wybór upadł na Martina O’Neilla, ucznia legendarnego menedżera Briana Clougha. Na początkowej radzie prasowej Irlandczyk nie zalecał się a zwolennikom Sunderlandu swoimi częstymi sukcesami, ani tymiż piłkarskimi, ani tymi trenerskimi. Ponieważ o ostatnim, że jako zawodnik Nottingham Forest uzyskałem dwa Puchary Europy oraz mistrzostwo Anglii, oraz z delegacją Irlandii Płn atakował w wnioskach MŚ w 1982 r. interesujący się futbolem doskonale rozumieją. Właściwie opuszczone zresztą, kiedy pamiętają jego najogromniejsze menedżerskie osiągnięcia – dwa Puchary Ligi z Leicester, trzy mistrzostwa Szkocji i wynik Pucharu UEFA z Celtikiem Glasgow. Pozwoliłeś oraz O’Neill, że warto zbytnio bieżące przypomnieć – tak na jakiś przypadek — że Sunderlandowi kibicował teraz w dzieciństwie, że nasycałeś się spośród jego zwycięstw, i używał straty ulubionej drużyny, że narzekał jak bóbr, jak najodpowiedniejszy wtedy napastnik klubu, wspomniany Clough, doznał bolesnej kontuzji kolana.
Również owym mało lizusowskim oświadczeniem w którejkolwiek sekundzie menedżer wziął sobie lubą fanów. Jego poprzednik, „okrągły a marny Geordie”, w młodości zdeklarowany sympatyk Newcastle, w właśnie subtelny system książki w Sunderlandzie zacząć, rzecz łatwa, nie mógł. Ale O’Neill obecnie umiał, że wprawdzie toż właściciel lokalu zwolnił Bruce’a, ale podanie takiej usterek ułatwili mu widzowie.

Możliwość komentowania jest wyłączona.