Łącznik z Hiszpanii

sport

Wielką satysfakcję sprawiła mi informacja, że Barcelona celuje w niedalekiej przyszłości w Andera Herrerę. Nie a, że Herrera może opuścić Wyspy, tylko dlatego, iż Hiszpan to mój ulubiony zawodnik Manchesteru United. Następca Xaviego brzmi naprawdę dumnie. Przepadam za jego rodzajem gry. Jeden, dwa związki z skórą, podanie oraz zmiana pozycji. Niby banał, oraz taki ważny do powielenia. Herrera jest zazwyczaj skoncentrowany, bardzo dobry, niesamowicie precyzyjny. Definicja pomocnika. Cały okres pomaga. Łączy.

Strzelenie przez Herrerę dwóch goli w Premier League bardzo mnie paradoksalnie zaskoczyło. A także ucieszyło zarazem, bo dało mu potrzebnego każdemu wartościowemu piłkarzowi prestiżu. Umocniło pracę w szatni oraz kajecie Luisa van Gaala. Nie odpowiednio, że działa świetnie, to więcej zdobywa bramki – proste przełożenie. A Herrera rzadko zdobywa pole karne, nie jest za dużo okazji, by oddawać strzały. Czasami rodzi się nawet, że przesadza z podawaniem. Przecież ono zwykle jest jakoś uzasadnione. Więc nie jest umiejętność dla sztuki. Ponadto Herrera wcale nie unika piłki i winy. Lubię obserwować się Hiszpanowi, gdy pozbędzie się futbolówki. Nigdy nie zastyga, nie odkłada się. Natychmiast jest drugi mały trójkąt na boisku, sam zajmuje mieszkanie na świeżym wierzchołku, żeby kolega z piłką był dwie możliwości. Albo chociaż tę jakąś, lub jego tegoż do podania, gdy trójkąta nie odda się zbudować. Herrera znakomicie szuka wolnego zajęcia w prześwitach pomiędzy pomocnikami oraz formacjami rywala. Ciągle poddaje analizie układ energii na boisku i podaje nowe możliwości na dania. Wizjoner.

W grze Andera Herrery są prostota i precyzja, a zatem najkrótsza podróż do perfekcji. Błąd w kopaniu poprzez niego piłki fajerwerków, cudowania na wagę, pozorowania czegokolwiek. Jest postrzeganie i zapewnienie z osobą w górze, a oczy penetrują teren wokół niej. Gdy Ander Herrera dotknie piłki trzykrotnie jest święto. Jemu zawsze wystarczą dwa kroki, żeby załatwić sprawę tak gdy w danej chwili można. Nie z obowiązku, lecz w podobnym czasie. To cechuje wybitnych piłkarzy. Technika użytkowa, prawdziwy skarb. Herrera dość specyficznie biega. Robi wrażenie piłkarza bez przyspieszenia. Tylko bardzo mocno świadomości plus wówczas istnieje najważniejsze.

Gdy Herrera nie zdobywa dubletu jak przeciwko Aston Villi czy cudownej asysty gdy na Anfield, często pozostaje niezauważony. Idzie w sposobie boiska, nie zabiera się, nie idzie z miejsca widzenia partnerom, ale dla wielu to mało, by docenić piłkarza. A gdy szybko któryś Czerwony Diabeł nie ma komu podać piłki, na pewno znienacka pojawi się Herrera. On swoje podanie traktuje bowiem nie jako koniec, a początek zadania. Oraz powoduje spośród tego taki duży łańcuch gdy na dowód przedszkolny na choinkę. Żadne kolorowe kółeczko nie stanowi ostatnim nowym, bo wokoło jeszcze całe mnóstwo tęczowych papierków do sklejenia. Herrery jest dzięki temu niepodrabialny. To u niego treść naturalna, nawyk, coś nie do zrobienia. Zachwyca mnie od samego początku. Mój cichy bohater na najbliższe derby. Bohater z cienia. Kontakt z wielkiego zdarzenia.

Możliwość komentowania jest wyłączona.