Moja droga nieruchomość

sport

Całe Torino – pomyślałem. Trochę dużo, trochę źle. W obecnym związku nie że być idealni szczęścia, jeżeli postawili tam beczkę miodu, toż kiedy nic odkryjemy w niej łyżkę dziegciu (toż a naprawdę nieźle, bo również do nowa proporcje były odwrotne). Nic zatem dziwnego, iż z poradą o dopuszczeniu Torino kosztem Parmy do europejskich pucharów, zbiegło się pożegnanie Ciro Immobile. Niby przyjemność z niespodziewanego zysku powinna być godniejsza niż żal z początku spodziewanej straty, ale…

Kiedy kibice Torino ochłoną po okresie, który zapewnił uczuć oraz emocji powiązanych z walką do nowych sekund o szóste miejsca, jaki dał tytuł króla strzelców dla Immobile, a na bok zmusił do łez po niewykorzystanym rzucie karnym Alessio Cerciego, to przybędzie do nich, że w najkrótszym czasie potrzeba będzie dużo wycierpieć. Dla takiego klubu, jak Torino funkcjonuje w pucharach może pokazać się przekleństwem. Oczywiście zakładam, iż ambicja poprowadzi Byki do fazy grupowej Ligi Europejskiej, zaś wtedy raczej uwolni się na zyskach w Serie A. Nie korzysta siły. Liga włoska także nie właśnie ona zna takie wypadki, że pucharowicz ląduje w przeciwnej lidze. Z raju do piekła. Daje mi się takie Torinopodobne: maj 2014 – euforia, maj – 2015 płacz oraz zgrzytanie zębów. Trzeba umysłu oraz wydatków, żeby taki scenariusz się nie zrealizował.

Na ostatni sukces zapracowało wielu: niesamowity bramkarz Padelli, twardy nasz Glik, publiczny i odporny Darmian, wielcy oraz zawodowi Vives oraz Gazzi, błyskotliwy El Kaddouri, ale ich ludzi nie byłoby obecnie w świetle jupiterów, żeby nie duet Immobile-Cerci. Pierwszego teraz nie nosi w klubie, drugiego – prawdopodobnie szybko nie będzie. Jak żyć bez nich, jak nie zlecieć na łeb, na szyję, jak nie wpaść w przeciętność albo też gorzej? Ciekaw jestem odpowiedzi na ostatnie pytania.

A dziś o Immobile. Po skończeniu sezonu dał sobie dość ważne zadanie wyboru jednego, powtarzam tylko samego piłkarza, który zaskoczył mnie najbardziej in plus, zauroczył, który wykonałem coś, czego się zupełnie nie spodziewałem, na zniszczenie stanowił pewnym z wielu, a na mecie okazał wartością dołączoną do wszelkiej ligi. Po ciężkiej selekcji zostały mi dwa nazwiska. Immobile a tenże dodatkowy, który ostatecznie wygrał. Na ciosie nie ujawnię jego oddanych. Wkrótce o nim napiszę. Nie umiecie czytać w moich opiniach, ale ciekaw jestem, kto dla was istniał takim piłkarzem. Może ktoś wstrzeli się w mój gust, choć dla wielu mój wybór będzie zaskoczeniem, może nawet posądzicie mnie o niekompetencję

Pierwszy raz zobaczyłem Immobile w imprezie w Juventusie. O dobrym jak diabli napastniku krążyły legendy, więc postanowiłem powiedzieć: sprawdzam. Parę lat temu właśnie odbywał się międzynarodowy turniej juniorów w Viareggio, który we Włoszech bawi się dużym szacunkiem oraz zaangażowaniem. Jego rozwój można podążać za pośrednictwem stacji Rai1Sport, podobnie zresztą jak co ciekawsze mecze trzeciej ligi starych i ligi Primavera. Zwyczajnie nie tracę na owo terminu, bo zwłaszcza z skórą juniorską jest kilkoro kiedy z futsalem – to nigdy nowa dyscyplina wysiłku oraz bardzo nietelewizyjna. Tylko to zrobiłem wyjątek oraz obejrzałem wniosek z udziałem Juventusu oraz pewnie Empoli. Immobile robił za gwiazdkę, wprowadził drużynę do decydującej rozgrywki jakąś lawiną goli, pobił strzelecki rekord w relacji turnieju i w celu nie zawiódł, jednak jak myślę z komentarza przystąpił do niego nie w duzi energii, z wszelką drobną kontuzją. Rąbnął hat-tricka czy dwa gole, już dobrze nie pamiętam, plus stanowiło pozamiatane. Stworzył na mnie wrażenie. Był oczywisty, zimnokrwisty, znacznie dużo seniorski. U innych może było talent, fantazję, duże umiejętności techniczne, ale najbardziej dorosły stanowił on. Tak przypuszczałem, iż przemiana z chłopca w mężczyznę w jego sukcesu nastąpi bezboleśnie.

Właśnie w Juventusie nie mógł zaistnieć, podczas kolejnych wypożyczeń robił małe kroczki do przodu, Zeman z poradą Insigne oraz Verrattiego wykonali spośród niego króla strzelców Serie B w Pescarze i założyli na oścież drzwi do Serie Oraz. W Genoi coś się zacięło, pojawiły wątpliwości, czy toż dla niego nie zbyt duże progi? Jako przegrany oraz bez medialnego szumu przeprowadził się do Torino. Tam spotkał drugiego Zemana i różnego Insigne. Trener Venura bardzo mu zaufał, oraz w Cercim znalazł bratnia duszę. Znali się bez słów. Stworzyli najpiękniejsza niemało w współczesnym czasie. Wysokie noty za wrażenia artystyczne zbierał wyprawiający cuda na skrzydle wychowanek Romy, który rozgrywał najlepszy czas w karierze, wartość techniczną podnosił Immobile. Skuteczny aż do bólu. Trafiający na morze rodzajów z elementem jednego. Został pierwszym z dawien dawna królem strzelców, który po koronę poszedł bez pomocy rzutów karnych. Gwoli ścisłości raz się połaszczył na taką okazję, a gdy lepszy pokazałeś się bramkarz Consigli z Atalanty, to dał sobie spokój. Być może zawsze największy zawód skupiał się z derbami Turynu. Dał się zapamiętać ale z powodu brutalnego faulu na Tevezie, za który powinien zobaczyć czerwoną kartkę.

Torino Juventusowi w lidze nie podskoczyło, ale Immobile dał kibicom Byków wiele satysfakcji (zdobycie w Argentyńczyka i się w tym oznaczało). Przypomniały się czasy, kiedy w na własnym podwórku rządzili Pulici oraz Graziani i szeroki tytuł w trzech kolejnych sezonach był w Torino.

Teraz wychodzi na podbój Bundesligi. Jak bliskiego czasu Toni, z jakim w obecnym sezonie walczył o koronę. Smutne, że po raz trzeci z poziomu po Ibrahimoviću oraz Cavanim Serie Oraz opuszcza król. Zobaczcie jakich ciekawych czasów doczekaliśmy: król z Włoch kupiony za około 20 milionów euro zastąpi króla z Nasz. Ciro nie zawiedzie, uda mu się, choć zakładu, że teraz w drugim sezonie strzeli więcej goli od Lewandowskiego bym nie podjął.

Możliwość komentowania jest wyłączona.