Zupełnie jak na wieży

sport

Wszyscy piszą o Robercie Lewandowskim, toż dodatkowo ja. Wreszcie oddała się mydlana opera z Lewym w sztuce głównej. Niby się skończyła, ponieważ wiemy już dobitnie nowy klub, oraz jeszcze trwa. Tylko chyba poprawił się gatunek serialu. Nadchodzi niełatwe półrocze, ponieważ jeszcze w koszulce BVB. Ja Robertowi kibicuję. Zresztą jednak rzeczywiście było, a potrafimy się od wieków, więc z dzielenia szatni w rezerwach Legii. Lubiłem spośród nim grać w III lidze, jednak częściej szedł z ławki niż wybiegał w centralnym składzie. Był chucherkiem, trener Jerzy Kraska obawiał się, iż obrońcy będą go przestawiać jak juniora. Teraz jak zobaczyłem Lewego po meczu bez koszulki, to aż mnie zamurowało. Samo nie urosło, muskulatura wypracowana sumiennie, poprzez lata, jak u CR7. Żmudne, powszednie rzeźbienie wielkiego talentu.

Robert jednak posiadał tę prostą niesamowitą umiejętność rozgrywania piłki z pomocnikami, gdy obrońca był przyklejony do jego pleców. I potem odejścia, urwania się, lekarstwa na popularność. Zapadł mi w myśli jakiś ważący dwa deko przy dwutonowym finale Ligi Mistrzów, mecz w Skierniewicach. Wygraliśmy 3:0, Lewy strzelił głową ostatniego gola, wtedy działał z początku. Błotniste boisko, lekkie słońce, garstka kibiców. Początek początków wielkiej kariery.

Istniał na Westfalenstadion, gdy Borussia grała grupowy mecz w Lidze Mistrzów z Arsenalem. Na miejscu komentatorskim pojawiłem się obecnie na moment rozgrzewki. Z popularną przyjemnością spoglądał na Lewego. Wykonywałeś w piłkę, więc analizowałem każde zachowanie, które działa na dużą jakość piłkarską. Podanie, przyjęcie piłki, żonglerka, klepka, przerzut, strzał. Odkładałem każde zagranie Roberta do jednego siebie, ponieważ dopiero wtedy czuć realną różnicę w naukach. I odczuwał ją pełnym sobą. Zastanawiałem się, ile sporcie i koncentracji sam musiałbym wprowadzić w każde z ostatnich zagrań. Bądź w zespole są one dla mnie piłkarsko osiągalne. Samo traktowanie było przyjemnością. Pełna swoboda, polot, płynność ruchów Lewego. Każde kopnięcie to niemal przedłużenie myśli, zero zacięć, niedociągnięć, perfekcja.

Kibice często pytają o rozstrzał między BVB oraz reprezentacją w sile Roberta. To jednak klasa zawodników oraz trenera decyduje o dużej różnicy. W sztuce Lewego z orzełkiem na piersi ja nie dostrzegam focha, pretensjonalności, buty, „gwiazdorzenia”. Jest nie inna piłkarska rzecz do wykonania, która odbiera Lewemu możliwość przebywania nieustannie w obszarze pola karnego rywali, w dodatku osobą w okolicę bramki. Trzeba włączyć się po piłkę do zabiegu boiska, mocniej działać w projektowaniu ataku czy kontry, oraz to korzysta straty energii. Poza tym kilku kto na świecie istnieje w stopniu dorównać szybkości wyprowadzanego kontrataku przez system Jurgena Kloppa. Kontra to czynność spontaniczna, tylko w działaniu BVB dopracowana do perfekcji na treningach. Toż nie jest samosiejka. To długo oraz dobrze pielęgnowany kwiat. Skarb żółto – czarnych.

Zniwelowanie tej dysproporcji jest istotnym celem dla selekcjonera Adama Nawałki. Jasne, że z Ukrainą oraz Anglią Lewy powinien strzelić gole. Z takiego snajpera trzeba wymagać kończenia takich imprez bez pudła. Natomiast nie strzelił, co nie zajmuje mu zawsze klasy światowej, którą bezsprzecznie prezentuje. Dla mnie Lewy toż zdrowszy napastnik niż Karim Benzema z Realu, Mario Mandżukić z Bayernu, Fernando Torres z Chelsea, o Olivierze Giroud z Arsenalu nie wspominając. To półka Kuna Aguero, Luisa Suareza, Leo Messiego, Zlatana Ibrahimovicia, Robina van Persiego. Nie przesadzam, i nawet jeżeli, wtedy mogę, bowiem to wyłącznie moja inna ocena.

Pamiętam Lewego z szatni jako chudziutkiego, cichego nastolatka z talentem. Kolejny mężczyzna z podwarszawskiej miejscowości przewijający się przez rezerwy klubu. Nasze pierwsze „1na1”, gdy zaczął strzelać dla Lecha przyniosło niewiele nowości w trybie bycia, mało daleko w wyglądzie, wzmocnił się, okrzepł. Skromność nadal wybijała się ponad wybuch talentu oraz piłkarskie wydobywanie się ponad przeciętność. Potem spotkanie z trójką z Dortmundu na lokalnym targu świątecznym tuż przed Bożym Narodzeniem. Lewy dopiero przystępował do systemu, ocierał się o wielką piłkę, o wielką piłkarską kulturę oraz pracę, którą już sam tworzy. Szacował się niemieckiego. Ludzie występowali ich, rozpoznawali, to też Lewego najmniej. Teraz Roberta pełno wszędzie. Billboard, reklama, gra komputerowa, telewizor, lodówka. Prawo rynku natomiast jego należeć. Najważniejsze, iż potem go moc na boisku.

Spoglądam na Roberta kiedy na piłkarza, który siłą rzeczy musiał zostać celebrytą. Ostatni wywiad zrobiliśmy po porażce z Arsenalem we wspomnianym meczu Champions League. Każdy stworzył swoją pracę, przybiliśmy piątkę, rzuciliśmy uśmiech oraz tschuss. Lewy stanowi znacznie mocny psychicznie. Z początku patrzę w obecnym dłoń i wpływ Czarka Kucharskiego, którego potrafię z szatni. Twarde łokcie, ambicja, pewność siebie – w sporcie wyczynowym niezbędne. Nie wiem do celu jak przemienił się Lewy jako człowiek. Ludzie różne rzeczy gadają. To mnie aczkolwiek nie interesuje, zatem jego występowanie, nie moje. Transfer do Bayernu uważam za duży krok naprzód. Piłkarski, życiowy, mentalny. Wyżej poprzeczki zawiesić się nie da. Wyżej wspiąć się w klubowej piłce na razie nie można. To jak skok z wieży, podczas gdy chodziło się jeszcze do wody z nawet bardzo wysoko umieszczonej trampoliny. Oraz zarabianie gigantycznej kasy, którą liczą mu wszyscy, na tym stylu to przecież piłkarska światowa norma. Jak śpiewał LL Cool J: „Man make the money, money never make the man”. Plus więc jest w obecnej całej „zabawie” najważniejsze.

Możliwość komentowania jest wyłączona.